Blog: Stil geboren door Mady-Ann van Doornik| AnnaAnna grafmonumenten en gedenktekens


Als ik over m’n werk praat den zeggen mensen wel eens tegen me “Je zal het wel gewend zijn”.

Ik weet niet of het maken van grafmonumenten echt ‘went’, want ik sta toch stil bij het verhaal achter de steen. Zeker als, de persoon voor wie het gedenkteken is, het leven niet lang gegeven was.

Zo las ik ook de mail van Nick (33) en Stephanie (32) uit Hellevoetsluis; twee ouders die na 9 maanden zwangerschap, zonder directe aanwijsbare redenen, hun dochtertje Rosie verloren en nu een mooi monumentje voor haar wilden.

Stephanie is fotografe van beroep en naast de sfeervolle familie-  en lifestyle foto’s op haar website, schrijft zij ook persoonlijke blogs over dit verlies (www.chefstef-fotografie.nl).

Zij die – net als vele andere ouders van overleden kinderen – de pijn voelen van het gemis en de leegte die hun kind heeft achter gelaten. De UPS en downs in daily LIFE…

Mensen die niet hetzelfde hebben meegemaakt, kunnen zich misschien dat niet zo goed inbeelden, maar ik denk dat het verlies van je kind is het ergste wat je als ouder kunt meemaken. Zelfs al was het nog heel klein.

De kunst van een ‘plekje’ geven
In de wereld die door raast, lijkt het verlies na een periode soms wel voor de buitenwereld weer voorbij te zijn gegaan. Uit eigen ervaring weet ik dat het dan lastiger is om er ‘zelf over te beginnen’. Voor mij maakt dat juist blogs zoals die van Stephanie zo waardevol;  de herkenning van het gevoel.
Want hoe klein het leven ook was, het blijft een kunst om het verlies een plekje te geven. Niet alleen voor de ouders, maar ook voor grootouders.
Het gemis te blijven verzachten en niet af te vragen ‘Wat als….’

De uitdaging om verder te leven en opnieuw vertrouwen te vinden.

Een plek om stil te staan
Dat gedenktekens dan zo kunnen ‘spreken’, is iets waar wij in ons werk elke dag bij stil staan. Een grafmonument is niet enkel een ‘steen’. Het verteld zo veel meer. Als glas en gedenktekenspecialisten zetten we ons daar met hart en ziel al bijna 20 jaar voor in.

Het monumentje voor Rosie symboliseert niet alleen treffend haar naam als mooie bloem, maar geeft door de uitstraling van glas ook het fragiele van het leven weer. En de herinneringen aan haar naam die voor altijd hierin gekerfd staan…

Lieve ouders en grootouders van Rosie en alle andere ouders,
Ze zeggen wel eens dat de mooiste bloemen als eerste worden geplukt; ik weet niet of dat klopt, maar de hemel heeft er wel een ongelooflijke mooie bloem bij.

Mady-Ann | AnnaAnna, glas en gedenktekenspecialist


Show Buttons
Hide Buttons